Liceum Ogólnokształcące im. I Armii Wojska Polskiego w Drawsku Pomorskim

Fredrowski „Nocleg w Apeninach” w Teatrze Współczesnym w Szczecinie

29.10.2009 r. uczniowie naszego liceum (najliczniej dopisała II a i III b) oraz goście z innych drawskich placówek – gimnazjum i ZSP nr 2 – wybrali się na wycieczkę do przydrożnego baru pod Kielcami. To oczywiście żart, bo bar był w Teatrze Współczesnym, a mogliśmy obejrzeć sztukę Aleksandra Fredry „Nocleg w Apeninach” w reżyserii Michała Zadary. Wycieczkę teatralną zorganizowała p. Marlena Otłowska, a do pomocy zaprosiła opiekunów: p. Dorotę Kordalską, p. Jolantę Jaworską i rodzica – p. Agnieszkę Redmann.

Na długo przed spektaklem na scenie - wystylizowanej na lokal z lat 70-tych - przy stole siedziała kobieta, muzycy-aktorzy stroili instrumenty, a barmanka czyściła kieliszki. Widzowie zajmowali fotele i z zaciekawieniem czekali na właściwą akcję.

No i zaczęło się! Między zupą, wódką, tańcem do muzyki miejscowej kapeli potoczyło się życie „prawdziwego społeczeństwa”. Ona, wyglądająca jak lalka Barbie - w różowych kozaczkach i z błyszczącym paseczkiem, on – przylizany mafioso w płaszczu, nie byli ani bohaterscy, ani romantyczni. On ją kupił od ojca i miał wywieźć za granicę, ale sprawy się pokomplikowały... Do akcji wkroczyli kolejni bohaterowie: znudzona żona i jej mąż w kamizelce, podrywacz w dresie, urocza barmanka i jej brat, poszukujący ukochanej kobiety, policjantka i lokalny, podrzędny zespół muzyczny. Reżyser zrezygnował z muzyki Stanisława Moniuszki i zaprosił do współpracy Jacka „Budynia” Szymkiewicza – lidera zespołu „Pogodno”.

XIX-wieczny Fredrowski temat traktowania kobiety jako żywego towaru chyba i dziś się nie przeterminował. Sztuka przerażała swą miałkością i bylejakością, które wyzierały z każdego kąta. To zamierzony efekt. Zadara chciał wyreżyserować operetkę interwencyjną, pokazać najciemniejsze strony ludzkiej natury. I chyba mu się udało! Wychodziliśmy z teatru w niezbyt komfortowych nastrojach. Smutni i nieco przerażeni, że ten dzisiejszy świat umyka człowiekowi spod kontroli i biegnie w jakiś ślepy zaułek. Czyżby i Fredro o tym wiedział?

Teatromanka